محتسب مستي به ره ديد و گريبانش گرفت             
                             مست گفت:اي دوست اين پيراهن است افسار نيست

گفت:مستي،زان سبب افتان و خيزان مي روي                 
                              گفت:جرم راه رفتن نيست راه هموار نيست

گفت:مي بايد تو را خانه ي قاضي برم                      
                               گفت:رو صبح آي قاضي نيمه شب بيدار نيست

گفت:نزديک است والي را سراي آن جا شويم                   
                               گفت:والي از کجا در خانه ي  خمار نيست

گفت:تا دار وغه را گوييم در مسجد بخوا                           
                               گفت:مسجدخوابگاه مردم بد کار نيست

گفت:ديناري بده پنهان و خود را وا رهان                        
                               گفت :کار شرع ،کار درهم و دينار نيست

گفت:از بهر غرامت جامه ات بيرون کنم                    
                               گفت:پوسيده است جز نقشي ز پودو تار نيست

گفت:آگه نيستي کز سر در افتادت کلاه                      
                               گفت :در سر عقل بايد،بي کلاهي عار نيست

گفت:مي بسيار خوردي،زان چنين بي خود شدي               
                                گفت:اي بيهوده گوحرف کم و بسيار نيست

گفت: بايد حد زنند هشيار مردم مست را                           
                                گفت:هشياري بيار اينجا کسي هشيار نيست!

                                            آسوده خاطر بیایید                            دیگر نیازی نیست

                                           که آهسته بیایید..............

                                                             چون مدتی است که شکسته.!

                  ............................................................................................

                                            خبر از من نمیگییری گل نازم!