کاری کن ای دوست که وقت رفتن جمعی به تو گریان ٬ تو باشی خندان!

خیال می کنم

در آب های جهان قایقی است

و من ـ مسافر قایق ـ هزار ها سال است

سرود زنده ی دریانوردهای کهن را

به گوش روزنه های فصول می خوانم و پیش می دانم.

* از اتفاقات خوب يا بد زياد خوشحال يا ناراحت نشويد از اين اتفاقات در زندگي زياد رخ مي دهد. بر خدا توكل کنيد.

http://doornazdeek.persianblog.com/

۱.وقتي تنها با امروز روبرو مي شويم٬مي توانيم از پس آن براييم.

۲.شاد بودن دليل نمي خواهد فقط بايد آن را انتخاب كني.

۳.هنر كنار آمدن با خود را بياموز.

۴.هيچ كس كامل نيست زيرا كامل بودن٬انسان نبودن است.

۵.گاهي كنار كشيدن و نظاره كردن ٬ زندگي را بهتر مي چرخاند.

۶.مواقعی وجود دارند که در آنها لب فرو بستن بهترین راه حل است.

۷.وقتی که از زندگی سالمی برخوردارباشیم٬ هیچ نیازی نداریم که در باره ی دیگران قضاوت کنیم.

۸.هر چراجست وجو می کنی٬می یابی.

۹.احساسات دیگران در قلمرو مسوولیت ما نیست.

۱۰.چیزی که هیچ کس نمی تواند از تو بگیرد قذرت انتخاب است.

                          برایان رابینسون در دو هفته نامه ی (مجله ی )موفقیت.......!

می خور که ندانی زکجا آمده ای

خوش باش ندانی زکجا خواهی رفت!

مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کنيم!

                                                                                             نازنين

چشم بیندازید و دل مبازید که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت!

من و دلتنگ٬و این شیشه ی خیس

می نویسم ٬و فضا

می نویسم٬و دو دیوارو چندین گنجشک!

اهل کاشانم اما

شهر من کاشان نیست٬

شهر من گم شده است٬

من با تاب ٬من با تب٬

خانه ای درطرف دیگر شب ساخته ام.

آقا ببخشيد شراب اشك دارين؟ مي فروش به شاگردش گفت:آقا حالشون خوب نيست،مرخص

تشريف دارن!شاگرد مي فروش با يك مشت بستري ناراحت برايش روي زمين پهن كرد.وقتي

بلند شد زير چشمش ورم كرده بود گفت آقا:شراب اشك اينقد گرونه؟

اون رفت و رفت پيش مي فروشي كه آشنايش بود،مي فروش آشنا قبل از اينكه بپرسيد چي

ميل دارد گفت:

چرا زير چشمت ورم كرده!؟

گفت مي دوني برادر،نفهميدنهاي روزگار و زمونه است كه آدم رو پير مي كنه،وقتي آدم پير مي شه

چشم ههايش كه ضعيف شدن ديگه نميتونه از اشك ها پذيرايي كنه اشك ها ديگه پايين نمي يان ،

تو چشم مي مونن و دق مي كنن و مي ميرن. اين ورمي كه زير چشم منه مي دوني چيه؟

                                قبرستون هزاز هزار اشك نريخته است!

  هر موجودي به خصوص انسانه ، مانند كهنسالي شكستم،پژمرده شدم،موهام تار تار سفيد

  شد،حال به موهايم نگاه كن،فقط يك حادثه تونست اينكار رو با من بكنه!

                                                                                 فقط يك حادثه...

   ناب ترين شراب عالم هر شب زخمها رو كه مثل گلها باز مي شن با شراب اشك، اونها رو

                                                   سيراب مي كنم.

                                                                                       امام علي(ع)

كاري كن اي دوست كه وقت رفتن٬ جمعي به تو گريان و تو باشي خندان!

                                                              ۱۰۰بار به تو گفتم: كم خور ۲.۳ پيمانه!

                                                                                                حضرت مولانا

من مي ز براي خوش دلي مي خورم٬

                           اكنون كه تو بر دلم نشستي نخورم .                                           خيام

                                                                                     . خيام.

                                                     گفتم اي خواجه غافل چه هنر بهتر از اين

                                                                                                 حافظ

                                                             بردار زرخ پرده كه مشتاق لقاييم

اگر چه بد می شود که انسان قورباغه شود ولی خدا را چه دیدی شاید طاووس شدی

                  اين داستان گزيده ای از کتاب غذای روح است  

 ۵ سالگي: باباي من خيلي چيزا مي دونه.

 6 سالگي: باباي من زرنگتر از باباي توست.

 8 سالگي: باباي من همه چيز رو هم نمي دونه.

 10 سالگي: قديما اون وقتا كه بابابم همسن من

 بود مطمئنا همه چيز با حالا فرق داشت.

 12 سالگي: اوه بله طبيعتا بابا همه چيز رو در مورد

 اون نمي دونه.بابا به قدري پير شده كه بچگي های

  خودشم فراموش كرده.

 14سالگي: به حرفهاي بابام توجه نكن.او ديگه از

 مد افتاده!

21 سالگي: بابام؟خدا مرگم بده او ديگه كاملا از رده

  خارجه.

 25سالگي: بابا يه چيزايي در مورد اون مي دونه

  البته خوب بايد هم بدونه چون يه پيراهن هم كه

 باشه بيشتر از ماپاره كرده.

 30 سالگي: شايد بهتر باشه از بابا بپرسيم كه

 نظرش در اين مورد چيه.از هرچه بگذريم او تجارب

 زيادي در زندگي كسب كرده.

 35 سالگي: من دست به هيچ كاري نمي زنم مگر

 اينكه اول با بابام مشورت كنم.

 40 سالگي: موندم كه باباي خدا بيامرزم چه جوري

 كارا رو راست و ريس مي كرد.او خيلي عاقل بود

  دنيايي تجربه ذاشت.

 50 سالگي: حاضرم همه چيزمو بدم و در عوض

 بتونم چند لحظه اي در اين مورد با باباي خدا

 بيامرزم مشورت كنم.حيف كه قدر اون همه هوش

 و ذكاوتش را ندونستم.خيلي چيزا بود كه مي

 تونستم ازش ياد بگيرم

  می روی تابانبودن عشق راپرپرکنی

                                             می روی بااشک حسرت دیده ام راترکنی

ان همه گفتی نگاهت بانگاهم زنده است

                                             من نباشم می توانی روزهاراسرکنی؟؟!!

درنبودت گریه کردم اینه احساس کرد

                                              اینه شوگریه ام راحس کنی باورکنی

سبزدرعشقت شدم کم کم تودانستی ولی

                                              عاقبت می خواستی درقلب من خنجرکنی

بعدتودرسینه نامت می شودیک خاطره

                                              کاش می شدقصه عشق مراباورکنی......

   دهد خداوند پذيرفت . او را وارد اتاقي نمود كه جمعي از مردم در

   اطراف يك ديگ بزرگ غذا نشسته بودند . همه گرسنه،نا اميد و

   در عذاب بودند. هركدام قاشقي داشت كه به ديگ ميرسيد ولي دسته

    قاشقها بلند تر از بازوي آنها بود،بطوريكه نميتوانستند قاشق را به

             دهانشان برسانند! عذاب انها وحشتناك بود.

 آنگاه خداوند گفت : اكنون بهشت را به تو نشان ميدهم. او به اتاق

   ديگري كه درست مانند اولی بود وارد شد. ديگ غذا ، جمعي از

   مردم ، همان قاشقهاي دسته بلند . ولي در آنجا همه شاد و سير

 بودند. آن مرد گفت : نمي فهمم ؟ چرا مردم در اينجا شادند در

 حالي كه در اتاق ديگر بدبخت هستند ، با آنكه همه چيزشان يكسان

 است ؟ خداوند تبسمي كرد و گفت: خيلي ساده است ، در اينجا

 آنها ياد گرفته اند كه يكديگر را تغذيه كنند . هر كسي با قاشقش

              غذا در دهان ديگري ميگذارد،

    چون ايمان دارد كسي هست در دهانش غذايي بگذارد.      

            متن از : آن لاندرز ، کتاب غذاي روح

نيت خير مگردان که مبارک فاليست.

سلام شروع ميشوم و تو با يك نگاه. من با يك دروغ از بين ميروم و تو با

مرگ

نه!فقط به حرمت سنگيني غرورم است كه سكوت ميكنم

نمي گذاشتي يا كه هنگام رفتن آخرين نگاهت را تقديم قلبم مي كردي

تا بر سر در آن به يادگاربماند.

نه!فقط به حرمت سنگيني غرورم است كه سكوت ميكنم

تو هميشه توي قلبمي ولي از چشمم دوري

انسانهای خوشبخت فریاد خوشبختی سر نمی دهند. انسانهایی که نقاب خوشبختی به چهره دارند آواز دهل سر می دهند. بعضی ها داخل منزلشان تاریک است و بیرون از منزل را چراغانی می کنند

روزى يك نفر به حضور استاد ابواسحاق كه از دانشمندان بزرگ است آمده و گفت : در خواب ديدم كه محاسن تو با جواهرات و در و ياقوت زينت داده شده جواب داد كه خواب تو درست است ، زيرا من شب گذشته محاسن خود را زير پاى مادرم گذاشتم .

         ما شبی دست بر آریم و دعائی بکنیم

                                                         غم هجران ترا چاره ز جائی بکنیم

     روزي مردي خواب عجيبي ديد.دید که رفته پیش فرشته ها و به کارهای آنها نگاه میکند.

     هنگام ورود، دسته بزرگي از فرشتگان را ديد که سخت مشغول کارند و تند تند نامه هایی

     را كه توسط پيک ها از زمين مي رسند باز می کنند و آنها را داخل جعبه هایی می گذارند.

     مرد از فرشته اي پرسيد: شما داريد چكار مي كنيد ؟فرشته در حالی که داشت نامه ای را

     باز می کرد گفت : اينجا بخش دريافت است و ما دعاها و تقاضاهای مردم را از خداوند

     تحویل می گیریم .مرد كمي جلوتر رفت. باز دسته دیگری از فرشتگان را دید که کاغذهایی 

     را داخل پاكت مي كنند و آنها را توسط پیک هایی به زمین می فرستند.مرد پرسید:شماها

     چكار مي كنيد؟ یکی از فرشتگان با عجله گفت:اینجا بخش ارسال است ما الطاف و

    رحمت هاي خداوند را بر بندگان به زمین می فرستیم.مرد کمی جلوتر رفت و یک فرشته

    را ديد كه بيكار نشسته.           

    مرد با تعجب از فرشته پرسيد:شما اینجا چه می کنید و چرا بیکارید؟

    فرشته جواب داد:

    اينجا بخش تصديق جواب است.

    مردمي كه دعاهايشان مستجاب شده،

    بايد جواب بفرستند ولي فقط عده بسيار كمي جواب مي دهند.

    مرد از فرشته پرسيد:

    مردم چگونه مي توانند جواب بفرستند؟

    فرشته پاسخ داد:

    بسيار ساده، فقط كافيست بگويند:

                            خدايا شكرت... 

  و مدام به پدر و مادرش اصرار ميكرد كه او را

  با برادر كوچكش تنها بگذارند.

  پدر و مادر ميترسيدند مهدی هم مثل بيشتر بچه هاي

  چهار و پنج ساله به برادرش حسودي كند

  و به او آسيبي برساند براي همين

  به او اجازه نميدادند با نوزاد تنها بماند.

  اما در رفتار مهدی هيچ نشاني از حسادت ديده نميشد

  با نوزاد مهربان بود و اصرارش براي تنها ماندن

  با او روز به روز بيشتر ميشد.

  بالاخره پدر و مادرش به او اجازه دادند.

  مهدی با خوشحالي به اتاق نوزاد رفت

  و در را پشت سرش بست.

  مهدی كوچولو به طرف برادر كوچكترش رفت

  صورتش را  روي صورت او گذاشت و به آرامي گفت:‌

(( داداش كوچولو بگو خدا چه شكليه؟ من كم كم داره يادم ميره !))

                                   این که دلم یه چیزی رو گم کرده بود

آخه دلم تو چشم هر رهگذری

                                  دنبال گمشدش می گشت

تو چشم هر کی که می گشت

                                    هر چی می دید جز گمشدش

هر جا رو که نگاه می کرد

                                 جز رنگ و جز ریا نبود

آخه دلم دنبال این چیزا نبود

                                  گمشده این دل من یه چیز آسمونی بود

اما حالا من می دونم

                                گمشده این دل من پیدا می شه

آخه یه روزی تو کوچه

                                 کنار اون تک خونه

قلب منم می تونه

                              گمشدش و پیدا کنه

                                 گفتم ای خواجه ی غافل چه هنر بهتر از این

چتر می برند که به کار خود ایمان دارند.....!

                                حیف باشد که تو باشی ومراغم عالم ببرد.....!

                                برفی که بر موی و ابروی من باریده است